روی سطح، هنگامی که رنگ در فرآیند چاپ تغییر میکند، علت معمول آن، چیزی است که ما غالباً آن را ثابت در نظر میگیریم: خروجی طیفی لامپ UV. شما فوتواینیشیاتورهای رنگ جوهر خود را با طول موج ۳۶۵ نانومتر هماهنگ میکنید؛ اما اگر لامپ انرژی اضافی در طول موجهای ۳۸۵ یا ۴۰۵ نانومتر تولید کند، فرآیند پیوندزدایی به طور یکنواخت انجام نخواهد شد. در نتیجه، رنگ در سطح ناهموار خواهد بود و رنگها از چاپی به چاپ دیگر تغییر خواهند کرد.
آنچه از نظر فنی اهمیت دارد این است که ما لامپهای UV با سرعت بالا را با کنترل دقیق بر طول موج طراحی میکنیم؛ طول موج مورد نظر ۳۶۵ نانومتر است و عرض طیفی لامپ نیز بسیار کوچک است. شدت تابش در سطح ماده چاپی تعیین میشود، نه در پوسته لامپ؛ این موضوع را نیز با استفاده از رادیومترهای دقیق بررسی میکنیم.
چگالی توان نیز بر اساس نیازات دستگاه چاپ تنظیم میشود؛ برای دستگاههای چاپ سریع، این مقدار بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ وات بر سانتیمتر است. توان لامپ نیز در طول ۲۰۰۰ ساعت کارکرد، در محدوده ±۲٪ ثابت باقی میماند. بازتابندهها از لایههای دوکرویک برای حذف نور مادون قرمز استفاده میکنند؛ این کار باعث کاهش بار حرارتی و افزایش جریان فوتونها در محلی میشود که فوتواینیشیاتورها آن را جذب میکنند.
جوهرهای مورد استفاده در چاپ نیاز به پختن یکنواخت در سطح دارند تا جهت رنگدانهها و چسبندگی آنها حفظ شود. وقتی طول موج لامپ مناسب باشد، چگالی انرژی مورد نیاز نیز حاصل میشود؛ معمولاً این مقدار بین ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ میلیجول بر سانتیمتر مربع است. این مقدار انرژی به اندازهای است که زمان چاپ در کمتر از ۰.۳ ثانیه باقی بماند، بدون اینکه رنگدانهها تیره شوند.
مزایای این روش، داشتن نتایج یکنواخت در چاپ، رنگهای تمیزتر، و رنگی است که در نور روز و نورهای کنترلشده نیز ثابت باقی میماند. مصرف انرژی نیز کاهش مییابد، زیرا سیستم تنها بر طول موج مورد نیاز تمرکز دارد؛ همچنین، لامپها نیز به دلیل منحنیهای خروجی پایدار، عمر طولانیتری دارند.
نصب لامپ نیز به تنظیم موقعیت و فاصله آن بستگی دارد؛ اگر لامپ ۵ میلیمتر جابجا شود، شدت تابش بیش از ۱۰٪ تغییر خواهد کرد. همچنین، باید هندسه بازتابندههای دستگاه چاپ و چرخههای بسته شدن دریچهها نیز متناسب باشد؛ همچنین، اگر دستگاه در فضای کوچکی قرار دارد، باید از لامپهای بدون ازت استفاده کرد.
علاوه بر این، خروجی طیفی لامپ با فرسودگی الکترودها کاهش مییابد؛ بنابراین، باید هر ۱۰۰۰ ساعت یکبار، شدت تابش را با رادیومتر بررسی کرد تا در محدوده مورد نظر تولیدکننده جوهر باقی بماند.