در سطح صفحه، لایههای ضخیم چوب و عناصر تزئینی، در صورتی که انرژی UV نتواند به لایههای پایینی برسد، از هم میپاشند. سطح بالایی صاف و براق به نظر میرسد، اما لایه پایینی همچنان چسبناک باقی میماند. مشکل ساده است: نور کافی به لایههای پایینی نمیرسد؛ بنابراین فوتواینیشیاتورهای موجود در ترکیبات رنگ، فرصت لازم برای فعال شدن را نمییابند.
از نظر فنی، چه چیزی مهم است؟ لامپهای UV پرجرم، طیف نوری را تولید میکنند که با نحوه جذب نور توسط فوتواینیشیاتورها همخوانی دارد؛ تولید نور در طول موج ۳۶۵ نانومتر قوی است و پوشش کاملی از نور UVA وجود دارد. این امر باعث اتصال مولکولهای رنگ در لایههای مختلف میشود؛ نه فقط در لایه سطحی. شدت نور و غلظت انرژی تولید شده، تعیین میکنند که آیا لایههای پایینی نیز فعال میشوند یا خیر.
ما از لامپهای پرجرم بدون اسید گوگردی استفاده میکنیم؛ همراه با بازتابندههای دوگانه با بازتاب بالا، تا توزیع طیفی نور و تولید انرژی در طول عمر لامپ یکنواخت بماند. این کار باعث میشود که فرآیند خشک شدن رنگ، در هر بار چاپ، یکنواخت باشد.
چرا این روش در عمل مؤثر است؟ در چاپ لایههای ضخیم، نیاز به نفوذ عمیق نور وجود دارد. با استفاده از منبع نوری پرشدت، فوتواینیشیاتورهای موجود در کل لایهها فعال میشوند؛ در نتیجه اتصال کامل مولکولهای رنگ از لایه زیرین تا سطح رخ میدهد. نتیجه این کار، پوششی کاملاً خشک شده با مقاومت شیمیایی و چسبندگی بهتر، کاهش تعداد محصولات ناقص، و افزایش سرعت چاپ خواهد بود. غلظت انرژی در جاهای مناسب تخصیص مییابد؛ بنابراین میتوان لایههای ضخیمتری چاپ کرد بدون اینکه سرعت چاپ کاهش یابد.
نکاتی که باید در نظر گرفت:
باید توزیع طیفی نور و غلظت انرژی لامپ را با ویژگیهای شیمیایی جوهر و ضخامت لایههای چاپی هماهنگ کرد. اگر این هماهنگی وجود نداشته باشد، لایههای پایینی همچنان خشک نخواهند شد، حتی اگر سطح بالایی سفت به نظر برسد. همچنین باید سازگاری لامپ با دستگاه، تنظیمات بازتابندهها و توان خنککننده را بررسی کرد؛ گرمای بیش از حد، عمر لامپ را کوتاه کرده و تولید انرژی را از محدوده مشخص شده خارج میکند.
باید نظارت دورهای بر تولید انرژی لامپ انجام شود؛ با گذشت زمان، شدت نور کاهش یافته و توزیع طیفی نور نیز تغییر میکند. برای جلوگیری از کاهش کیفیت، نیاز به دادههای واقعی برای تعیین زمان تعویض لامپ وجود دارد.